ΕΔΡΑ e-learning

Το παιχνίδι είναι μια δυναμική διαδικασία, κατά την οποία δίνεται η ευκαιρία στα παιδιά να εκφραστούν με δικούς τους τρόπους και να βρουν λύσεις στα προβλήματα του παρελθόντος και του παρόντος που επηρεάζουν τη ζωή τους. Ο πρώτος που μίλησε για τη σημαντικότητα του παιχνιδιού ήταν ο Πλάτωνας. Είπε: "Μπορείτε να ανακαλύψετε περισσότερα για ένα άτομο σε μια ώρα παιχνιδιού, παρά σε ένα έτος συνομιλίας." Tα παιδιά, σε αντίθεση με τους ενήλικες, δεν αναμένεται να εξηγήσουν λεκτικά ό,τι τα απασχολεί, αλλά χρησιμοποιούν το παιχνίδι με βάση τις δικές τους ικανότητες, ώστε να εκφράσουν τις επιθυμίες και τους φόβους τους. Σε αυτή τη συνάντηση λοιπόν, θα χρησιμοποιήσουμε τη συμβολική φύση του παιχνιδιού, που δημιουργεί απόσταση ασφαλείας από βιώματα που μας θέτουν σε κίνδυνο και σε πόνο. Μια φυσική καταστροφή(π.χ. σεισμός ή πυρκαγιά) και η επίσκεψη στο γιατρό λόγω κάποιου σωματικού πόνου, μπορεί να ανήκουν στην κατηγορία των επώδυνων βιωμάτων.

Στο παιχνίδι βρίσκεται η απαρχή της κάθε τέχνης, αλλά και της κάθε γνώσης. Τα παιδιά έχουν ανάγκη από ερεθίσματα, για να ξεδιπλώσουν δημιουργικά τον εσωτερικό τους κόσμο και τις κλίσεις τους. Ανάλογα με τις ανάγκες της ομάδας χρησιμοποιούνται επιλεκτικά ή συνδυαστικά τα ακόλουθα μέσα/εργαλεία: σωματική έκφραση, μουσική, χορός ,ζωγραφική, παιχνίδια ρόλων ,δομημένα παιχνίδια, αυτοσχεδιασμοί ,αφήγηση ιστορίας ,μύθοι ,προσωπικές ιστορίες ,δραματοποίηση και θεατρικό παιχνίδι. Το παιχνίδι ακροβατεί ανάμεσα στο όνειρο και στην πραγματικότητα , έλεγε ο Chateau, ένας από τους γνωστούς μελετητές του παιδικού παιχνιδιού. «Μόνο τα παιδιά ξέρουν τι γυρεύουν, θα πει ο μικρός πρίγκιπας. Για μια κούκλα από κουρέλια, κλαίνε.» Σε αυτή λοιπόν τη συνάντηση, το παιχνίδι θα ξεκινήσει με αφορμή τα σχέδια από τα δακτυλικά μας αποτυπώματα.

Η δραματοποίηση μιας ιστορίας ή ενός παραμυθιού είναι μια πολύ δημιουργική κατάληξη ενός θεατρικού παιχνιδιού. Είναι ο πιο διασκεδαστικός και ταυτόχρονα εκπαιδευτικός τρόπος για να καταλάβει ένα παιδί μια ιστορία και να μάθει από αυτήν. Στο θεατρικό παιχνίδι δεν αποστηθίζουμε κείμενα. Τα παιδιά εκφράζονται με δικά τους λόγια και κινήσεις. Στη δραματοποίηση τα πράγματα δυσκολεύουν λιγάκι, καθώς είναι απαραίτητο να έχουν στο νου τους το σκελετό της ιστορίας, έχοντας όμως πάντα την ελευθερία να την παίξουν με τα δικά τους λόγια και να αλλάξουν όποιο σημείο της αυτά επιθυμούν.

Σύμφωνα με τις αρχές της ψυχολογίας, η ισχυρότερη εξάρτηση του ανθρώπου είναι αυτή από την εικόνα του εαυτού του. Για να διατηρήσουμε την «καλή εικόνα» προς το περιβάλλον, καταλήγουμε στη δημιουργία ενός προσωπείου-περσόνας. Αυτό το προσωπείο-μάσκα αποτελεί αρχετυπικό στοιχείο της προσωπικότητας και είναι τόσο παλιό όσο και ο άνθρωπος. Γεννήθηκε από την έμφυτη ανάγκη της αλλαγής της προσωπικότητας και σε κάθε περίπτωση είχε να κάνει με την κατάληψη της ταυτότητας ενός ατόμου και της προβολής προς τα έξω κάποιου άλλου. Για το λόγο αυτό χρησιμοποιήθηκε εκτενέστερα και στο θέατρο.. Σε αυτή τη συνάντηση λοιπόν, θα φτιάξουμε μάσκες, θα τις φορέσουμε και θα παίξουμε!

Μια ωραία εισαγωγή για ένα εργαστήριο μάσκας, είναι η δημιουργία ερεθισμάτων στον περιβάλλοντα χώρο. Μπορούμε να φέρουμε εικόνες που να δείχνουν πολλά πρόσωπα σε διάφορες εκφράσεις-μάσκες. Παρακινούμε τα παιδιά να τις κοιτάξουν καλά μία –μία και να πει ο καθένας ποια έκφραση του αρέσει και γιατί.

Ύστερα από μια συζήτηση για τις μάσκες που φοράμε, τη χρησιμότητά τους, τον συμβολισμό τους κτλ, μπορούμε να ξεκινήσουμε με το 1ο μας παιχνίδι που λέγεται "Μάσκες συναισθημάτων".

Περιγραφή: Ξεκινά κάποιος παίρνοντας μια σταθερή έκφραση που να αντιστοιχεί σε ένα συναίσθημα. Ύστερα προσποιείται ότι βγάζει τη μάσκα που φορεί και το πρόσωπό του ηρεμεί. Τη δίνει στον επόμενο, ο οποίος τη φοράει προσπαθώντας να πάρει την έκφραση της μάσκας του προηγούμενου. Τη βγάζει και αυτός και οι εκφράσεις του επανέρχονται στο κανονικό. Τώρα είναι η σειρά του να φορέσει μία καινούργια μάσκα συναισθήματος, να τη βγάλει και να τη δώσει στον επόμενο.

Μία ομαδική συνάντηση με παιδιά, πρέπει να έχει μία χαλαρή δομή, η οποία να μπορεί να προσαρμόζεται κάθε φορά στις ανάγκες της ομάδας και στα θέματα που προκύπτουν σε κάθε συνάντηση. Είναι ωστόσο προς όφελος της ομάδας, η δημιουργία κάποιων σταθερών δραστηριοτήτων, που να σηματοδοτούν την έναρξη και τη λήξη της κάθε συνάντησης. Έτσι μπορούμε για παράδειγμα να ξεκινάμε πάντα καθισμένοι σε κύκλο και να τελειώνουμε με κάποιον χαιρετισμό.

Βρίσκεστε εδώ: Home EXTRA ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΤΕΧΝΗ & ΜΑΘΗΣΗ Θεατροπαιχνίδια